ဘိကၡဳသာဝက
ဘုရားရွင္၏
ဘိကၡဳသာဝက(ရဟန္းေတာ္တပည့္မ်ားတြင္ အနာဂတ္သာသနာေရး စာအုပ္၌သံဃာ့ရတနာအခန္း၌ျပခဲ့ေသာ အရွင္မဟာကႆပစေသာ
အမ်ိဳးလည္းေကာင္း, အက်င့္လည္းေကာင္းေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္းပါဝင္၏၊ အမ်ိဳးအထက္တန္း မက်ေသာ္လည္း
အက်င့္စာရိတၲႏွင့္ တရားေတာ္ကို သိတတ္ေသာ ပညာရွိ အရွင္ဥပါလိစေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္းပါဝင္၏၊
ထိုျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာ့တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္မႈေၾကာင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ သာသနာေတာ္သည္ ေလာကီ
ပညာရွိပ႑ိတ္ႀကီးေတြ ထြန္းကားေနေသာ အိႏၵိယေဒသ, အယူဝါဒ အမ်ိဳးအစား မ်ားျပားလွေသာ အႏၵိယေဒသ
ပုရာဏကႆ, မာကၡလိ ေဂါသာလစေသာ ဘုရားအမည္ခံပုဂၢိဳလ္တို႔၏ က်က္စားရာျဖစ္ေသာ အိႏၵိယေဒသဝယ္
ထယ္ထယ္ဝါဝါႏွင့္ က်ယ္ျပန္႔ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။
ဘိကၡဳနီသာဝိကာမ
ရဟန္းဘဝကို
ယူၾကေသာ အမ်ိဳးသၼီးမ်ားကို “ဘိကၡဳနီ သာဝိကာမ” ဟုေခၚပါသည္၊ ထိုဘိကၡဳနီမ်ားတြင္ အမ်ိဳးဂုဏ္,
အဆင္းဂုဏ္, ပညာဂုဏ္, အလံုးစံုေသာ အမ်ိဳးသမီးေတြ အမ်ားအျပား ပါဝင္ပါသည္၊ ထိုဘိကၡဳနီမ်ားတြင္
ပြန္းပြန္းတီးတီး ဆက္ဆံရျခင္းေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးေပါင္းမ်ားစြာ လိမၼာယဥ္ေက်းမႈကို ရၾကေပသည္၊
ထိုလိမၼာယဥ္ေက်းၿပီးေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ဘက္ အမ်ိဳးသားမ်ားလည္း ျမတ္စြာဘုရား
သာသနာျပဳ ဒါယကာမ်ား ျဖစ္လာရေပသည္၊ ဤသို႔ သာသနာေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးဘာသာကို တိုးတက္ေအာင္
စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကေသာ ဘိကၡဳနီမ်ားတြင္ အနည္းငယ္ တစ္ခ်ိဳ႕မွ်ကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္မွ် ထုတ္ျပပါဦးမည္။
မာယာေဒဝီႏွင့္
ေဂါတမီဟူေသာ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္သည္ ေဒဝဒဟၿမိဳ႕ မဟာသုပၸဗုဒၶမင္း၏ သမီးေတာ္မ်ား ျဖစ္၏၊ ထိုညီအစ္မ
ႏွစ္ဦး စလံုးပင္ “စၾကာမင္းေလာင္း သားရတနာမ်ားကို ဖြားၾကလိမ့္မည္”ဟု ပုဏၰားတို႔က ေဟာကိန္းထုတ္ထားၾကကုန္၏၊
ထိုႏွစ္ေယာက္လံုးသည္ပင္ သုေဒၶါဒနမဟာရာဇာ၏ မိဖုရားမ်ားျဖစ္ၾက၍, မာယာေဒဝီမွ ဘုရားအေလာင္း
ဖြား၏၊ ဘုရားအေလာင္းဖြား၍ (၇)ရက္ ၾကာေသာအခါ မယ္ေတာ္မာယာ နတ္ရြာစံေသာေၾကာင့္ ေဂါတမီသည္
မိဖုရားႀကီးျဖစ္၏၊ ထိုအခ်ိန္မွာ နႏၵမင္းသားကို ဖြားျမင္သည္၊ ဘုရားအေလာင္း၏ အေဒၚလည္းျဖစ္,
မိေထြးလည္းျဖစ္ေသာ ေဂါတမီသည္ သားရင္း နႏၵမင္းသားကို အထိန္းေတာ္မ်ားထံ ထား၍ ဘုရားအေလာင္း(တူေတာ္ကေလး)ကိုကား
မိမိကိုယ္တိုင္ ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေကြ်း ေမြးျမဴခဲ့ေလသည္။
သုေဒၶါဒနမဟာရာဇာသည္
အနာဂါမ္တည္ၿပီးေနာက္ ထီးျဖဴ ေအာက္မွာပင္ ရဟႏၲာျဖစ္၍ ပရိနိဗၺာန္စံ၏၊ ထိုအခါ မိေထြးေတာ္
ေဂါတမီသည္ ဘုရားအထံေတာ္သို႔ လာ၍ ဘိကၡဳနီသာသနာ ခြင့္ျပဳပါရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတာင္းပန္ၿပီးမွ
အခြင့္ရ၍ မိမိကိုယ္တိုင္ ဘိကၡဳနီ ျပဳလွ်က္ “ရဟႏၱာမ” ျဖစ္ေလသည္၊ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ အမ်ိဳးသမီးမ်ားစြာတို႔၏
မယ္ေတာ္ႀကီးပမာ အရာရာဝယ္ သြန္သင္ျပသ ဩဝါဒေပးေလသည္၊ မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီႏွင့္အတူ ဘိကၡဳနီျပဳၾကေသာ
သာကီဝင္ အမ်ိဳးသမီးေပါင္း ငါးရာရွိ၏၊ ထိုငါးရာလံုးပင္ ေနာင္အခါ၌ တရားထူးကို ရၾကသည္၊
ထို႔ေနာက္ နႏၵမင္းသား၏ ႏွမေတာ္လည္းျဖစ္, လက္ထပ္ဖို႔ ၾကင္ယာ ေလာင္းလည္းျဖစ္ေသာ ဇနပဒကလ်ာဏီမင္းသမီးလည္း
ဘိကၡဳနီမ ျပဳလုပ္၍ ရဟႏၱာမျဖစ္ေလသည္။
ယေသာ္ဓရာ
ယေသာ္ဓရာမိဖုရားသည္
ဘုရားအထံ လာ၍ သားေတာ္ရာဟုလာကို ျပန္ေပးဖို႔ရန္ ေလွ်ာက္ထား၏၊ မိဖုရာ၏ ယူဆခ်က္ကား “သာကီဝင္
မင္းမ်ိဳးမွ ထက္ျမက္ေသာ မင္းသားေတြ ရဟန္းျပဳသြားၾကသျဖင့္ သာကီဝင္ တစ္မ်ိဳးလံုး ေအာက္က်ေနာက္က်
ျဖစ္ေတာ့မည္၊ သားေတာ္ကို ျပန္ေတာင္း၍ ရင္ခြင္ပိုက္လွ်က္ သာကီဝင္တစ္မ်ိဳးလံုး အဆင့္အတန္း
မနိမ့္ေအာင္ ႀကိဳစားမည္”ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္တည္း၊ အလြန္ထက္ျမက္၍ (ေလာကီအလိုအားျဖင့္)
စိတ္ထားျမင့္ျမတ္ေသာမိဖုရားေပတည္း၊
ထိုသို႔
သားေတာ္ကို ေတာင္းေသာ္လည္း သားေတာ္မရဘဲ ဘုရားရွင္၏ ဩဝါဒျဖင့္ ဘိကၡဳနီျဖစ္ရေလေတာ့သည္၊
ယေသာ္ဓရာ၏ ထက္ျမက္ေသာ စိတ္ဓာတ္သည္ ပါရမီျဖည့္စဥ္ကပင္ ပါလာေသာဓာတ္တည္း၊ ထိုထက္ျမက္ေသာ
စိတ္ဓာတ္ကို စိတ္အားငယ္တတ္ေသာ အမ်ိဳးသမီးတို႔ အားက်သင့္လွေပသည္။
ေခမာမိဖုရား
ေခမာမိဖုရားသည္
မဒၵတိုင္း သာဂလၿမိဳ႕ဝယ္ မင္းမ်ိဳး၌ ဖြားျမင္၍ ေ႐ႊအဆင္းကဲ့သို႔ ဝါဝင္းေသာ အသားေရရွိ၏၊ အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ ဗိမၺိသာရမဟာရာဇာ၏
မိဖုရားျဖစ္၏၊ ႐ုပ္အဆင္းလွပသေလာက္ အဆင္းမာန္ တက္ေသာေၾကာင့္ ႐ုပ္အဆင္း၏ အျပစ္ကို ေဟာေျပာေလ့ရွိေသာ
ဘုရားထံေတာ္သို႔ မသြားဘဲ ေရွာင္လြဲ၍ေနသည္၊ ဗိမၺိသာရမဟာ ရာဇာသည္ မိမိက ဘုရားေက်ာင္းဒါယကာ ျဖစ္ပါလွ်က္, မိမိ မိဖုရားက ဘုရားအထံေတာ္သို႔ မသြားျခင္းကို
မေက်နပ္ေသာေၾကာင့္ ဘုရား ေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြားခ်င္လာေအာင္ “ဘုရားသီတင္းသံုးေတာ္မူရာ
ေဝဠဳဝန္ဥယ်ာဥ္၏ သာယာေၾကာင္း, နတ္မ်ားေသာ္မွ ေဝဠဳဝန္ဥယ်ာဥ္ ေရာက္လွ်င္ စိတ္ေအးခ်မ္းသျဖင့္
နႏၵဝန္ဥယ်ာဥ္သို႔ မသြားဘဲ ေဝဠဳဝန္ ဥယ်ာဥ္သို႔ လာေၾကာင္းကို” အဆိုေတာ္တို႔အား ဖြဲ႕ႏြဲ႕သီဆိုေစေလသည္။
ထိုအခါ
ေဝဠဳဝန္ဥယ်ာဥ္ကို ႐ႈစားလိုသျဖင့္ မဟာရာဇာအထံ ခြင့္ ပန္၍ ေဝဠဳဝန္ဥယ်ာဥ္သို႔ သြားခါနီးဝယ္
ဗိမၺိသာရမဟာရာဇာသည္ ေနာက္ပါ မင္းမႈမင္းထမ္းတို႔အား ဘုရားကို မဖူးေတြ႕ဘဲ မျပန္ခဲ့ေစဖို႔
မွာလိုက္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဥယ်ာဥ္ကို လွည့္ပတ္ၾကည့္႐ႈ၍ ျပန္မည္ျပဳေသာအခါ မင္းမႈမင္းထမ္းတို႔က
မဟာရာဇာ၏ အမိန္႔ကို သံေတာ္ဦးတင္ၾကသျဖင့္ ဘုရားရွိရာသို႔ သြားရေလသည္၊
ထိုအခါ
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေခမာမိဖုရားထက္လွေသာ သတို႔သမီးတစ္ေယာက္ကို ဖန္ဆင္းေတာ္ မူ၍ ဘုရားရွင္အား
ယပ္ခပ္ေနပံုကို ျပေတာ္မူ၏၊ ေခမာမိဖုရားသည္ သူ႔ထက္လွေသာသတို႔သမီးကို ၾကည့္႐ႈေနစဥ္ ထိုသတို႔သမီးသည္
တျဖည္း ျဖည္း အို၍ နာ၍ေသသြားဟန္ကိုျပေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ႐ုပ္အဆင္း၏ ႏွစ္သက္ဖြယ္မရွိပံု,
အႏွစ္သာရမရွိပံုကို မ်က္ျမင္ေတြ႕ရ၍ ႐ုပ္အဆင္း ေပၚ၌ ၿငီးေငြ႕စက္ဆုပ္လာေသာ ေခမာမိဘုရားအား
တရားေဟာေတာ္ မူေလေသာ္ တရားထူးရ၍, မဟာရာဇာထံ ခြင္႔ပန္ျပီးလွ်င္ ဘိကၡဳနီတို႔တြင္ ပညာဥာဏ္
အထက္ဆံုး ဧတဒဂ္ရ ရဟႏၱာဘိကၡဳနီျဖစ္ေလသည္။
ဥပၸလဝဏ္သူေဌးသမီး
[ဥပၸလ-ၾကာညိဳ+ဝဏၰ-အဆင္း]
ၾကာညိဳပန္း၏အတြင္းက အဆင္းကဲသို႔ အျဖဴေပၚတြင္ အနည္းငယ္ညိဳေရာင္သန္းေသာ အဆင္းျဖင္႔ ထူးျခားတင္႔တယ္ေသာ
အဆင္းရွိေသာေၾကာင္႔ “ဥပၸလဝဏ္” မည္ေသာ အမ်ိဳးသမီးသည္ သာဝတၳိၿမိဳ႕ဝယ္ သူေဌးမ်ိဳး၌ ဖြားျမင္၏၊
လွပေသာအဆင္းကို သတင္းၾကားေသာ မင္းသား, သူေဌးသား တိုင္းလိုပင္ ဖခင္သူေဌးႀကီးထံ ေတာင္းရမ္းၾကကုန္၏၊
သူေဌးႀကီးသည္ သမီးတစ္ေယာက္တည္းျဖင္႔ အမ်ားအလိုကို မလိုက္ေလ်ာႏိုင္ေသာေၾကာင္႔ သမီးကို
“ရဟန္းမျပဳႏိုင္ေတာ႔ဘူးလား”ဟု ုေမးရေတာ႔၏၊ ကမ႓ာတစ္သိန္းမွ် ေကာင္းမူပါရမီျဖည္႔လာခဲ႔သူျဖစ္ရကား
ဖခင္သူေဌးႀကီး၏ စကားသည္ အႀကိမ္တစ္ရာေလာက္ အထပ္အထပ္ခ်က္ၿပီးေသာ ဆီေအးကေလး ဦးေခါင္းေပၚေလာင္းလိုက္သကဲသို႔
ေအးျမသြားရကား “ရဟန္းျပဳႏိုင္ပါသည္”ဟု ခ်စ္စဖြယ္ ျပန္ေျပာေလသည္၊ ထို႔ေနာက္ ဘိကၡဳနီျပဳလုပ္၍တန္းခိုးႀကိးမားသူတို႔တြင္
ထိပ္တန္အေရာက္ဆံုး (ဧတဒဂ္)ရေသာရဟႏၱာဘိကၡဳနီျဖစ္ေလသည္။
