၂။ သီလ = ကိုယ္ႏႈတ္ေစာင့္သံုးျခင္း။
၃။ ဘာ၀နာ = သမထ ၀ိပႆနာ ႐ႈပြားျခင္း။
၄။ အပစာယန = အသက္သိကၡာ ဂုဏ္၀ါႀကီးသူ(ရိုေသထိုက္သူ)တို႔အား (ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မထားဘဲ) ခရီးဦးႀကိဳဆိုျခင္း စသည္ျဖင့္ ျမတ္ႏုိးတနာ ပူေဇာ္ျခင္း။
၅။ ေ၀ယ်ာ၀စၥ = ထိုပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ လူနာမ်ားအား ကိစၥႀကီးငယ္ ျပဳစုေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ သူတစ္ပါး၏ ကုသိုလ္ကိစၥ၌ ကူညီျခင္း။
၆။ ပတၱိဒါန = မိမိေကာင္းမႈကို အမွ်ေပးေ၀ျခင္း။
၇။ ပတၱာႏုေမာဒန = တျခားသူတို႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳသည္ကို ျမင္လွ်င္ ၾကားလွ်င္ အမွ်ေ၀သည္ျဖစ္ေစ၊ မေပးေ၀သည္ျဖစ္ေစ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ သာဓုေခၚျခင္း။
၈။ ဓမၼႆ၀န = အက်ိဳးရွိေအာင္ တရားနာယူျခင္း၊ တရားစကား နာေထာင္ျခင္း။
၉။ ဓမၼေဒသနာ = လာဘ္ ေက်ာ္ေစာသကာ မငဲ့ဘဲ တရားေဟာျခင္း။
၁၀။ ဒိ႒ိဇုကမၼ = အယူကို ေျဖာင့္မွန္ေအာင္ျပဳျခင္း (ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုၾကည္ျခင္း)။
ဤတရားမ်ားကို ပုညကိရိယာ၀တၳဳ (ပုည=ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းေရးေကာင္းမႈအလုပ္+ကိရိယာ=လုပ္သင့္ေသာ+၀တၳဳ=ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာတို႔၏တည္ရာ)ဟုေခၚသည္။
