နာယကလုပ္သူတိုင္း လူငယ္မ်ားကို ေစာေစာကႀကိဳတင္၍ အမွားမရွိေအာင္ သတိေပးထားရမည္။ သို႔ပါလ်က္ မေတာ္တဆအမွားေတြ႔က မိမိကဲ့သို႔ အသိဉာဏ္ မၾကြယ္၀ေသးတဲ့လူငယ္ေတြပဲဟု သေဘာထားၿပီး သည္းခံရမယ္။ ေနာင္ မမွားေအာင္ သတိေပးရမယ္။
၂။ ဇာဂရိယ = ႏိုးႏိုးၾကားၾကားရွိျခင္း
နာယကလုပ္သူဟာ အအိပ္ႀကီးလို႔ မေတာ္ဘူး။ ႏိုးႏိုးၾကားၾကားရွိရမယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ အအိပ္ႀကီးၿပီး လူငယ္ေတြေတာ့ မအိပ္မေနႀကိဳးစားေစလွ်င္ မတရားဘူးလို႔ ထင္လာတတ္တယ္။
၃။ ဥ႒ာန = အသိဉာဏ္ပါေသာ ထၾကြလံု႔လ၀ီရိယရွိျခင္း
ဆိုင္ရာကိစၥ၌ နားလည္မႈဉာဏ္ပညာႏွင့္ ထထၾကြၾကြ လံု႔လ၀ီရိယရွိရမည္။ ဉာဏ္ပညာမရွိ ၀ီရိယမရွိေသာ ေခါင္းေဆာင္ကို ဘယ္လူငယ္ကမွ မေလးစားခ်င္ဘူး။
၄။ သံ၀ိဘာဂ = ခြဲေ၀ေလ့ရွိျခင္း
အစားအ၀တ္မွစ၍ လူငယ္မ်ားကို ခြဲေ၀ေပးေလ့ရွိရမယ္။ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူကေတာ့ ခမ္းခမ္းနားနား စားေသာက္ေနထိုင္ၿပီး လူငယ္ေတြကေတာ့ အငတ္ငတ္အျပတ္ျပတ္ျဖစ္ေနလွ်င္ ဘယ္ေနရာမွာမွ အဆင္မေျပဘူး။
၅။ ဒယာ = သနားညွာတာျခင္း
လူငယ္ေတြအေပၚမွာ အက်ိဳးလိုလားတဲ့ ေမတၱာစိတ္ႏွင့္ သနားညွာတာရမွန္းသိမွ ေခါင္းေဆာင္ နာယကရဲ့ ၾသ၀ါဒကို လြယ္လြယ္ကူကူ လိုက္နာႏိုင္တယ္။ မသနား မညွာတာဘူးထင္လွ်င္ ၾသ၀ါဒ(အဆံုးအမ)ကို နာခံခ်င္မယ္ မဟုတ္ဘူး။
၆။ ဣကၡဏာ = ၾကည့္႐ွဳေစာင့္ေရွာက္ျခင္း
လူငယ္ေတြအေပၚမွာ မက်န္းမာတဲ့အခါျဖစ္ေစ တစ္စံုတစ္ခု အခက္အခဲ ႀကံဳတဲ့အခါျဖစ္ေစ ၾကည့္ရွဳေစာင့္ေရွာက္ရမယ္၊ ေစာင့္ေရွာက္ေဖာ္မရလွ်င္ နာယကကို ေလးစားခ်င္မယ္ မဟုတ္ဘူး။ ေမတၱာကရုဏာျဖင့္ အရာရာ ေစာင့္ေရွာက္မွန္းသိလွ်င္ နာယက(ေခါင္းေဆာင္)ေပးေသာ တာ၀န္ကို ေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ခ်င္တဲ့စိတ္ ေပၚလာလိမ့္မယ္။
ဒါေၾကာင့္ နာယက(ေခါင္းေဆာင္)မ်ားသည္ မိမိကိုယ္ကို နာယကဂုဏ္ (၆)ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေအာင္ သတိထားေစခ်င္တယ္။
