ဒီစကားကုိ ျမတ္စြာဘုရားက အာဇီ၀ကတစ္ေယာက္ကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး ေဟာေတာ္မူပါတယ္။ သာ၀တၳီျမိဳံက အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကုိ ဇနပုဒ္က အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက သူ႔သားအတြက္ စကားေၾကာင္းလမ္းျပီး "ဘယ္ေန႔မွာ လာေခၚပါ့မယ္"လုိ႔ ေန႔ကုိ သတ္မွတ္ေပးလုိက္ပါတယ္။
အဲဒီေန႔ေရာက္ေတာ့ သူ႔အိမ္မွာ ၾကြလာေလ ့ရွိတဲ့ အာဇီ၀က တကၠတြန္းကုိ "အရွင္ဘုရား ၊ ဒီေန႔ တပည့္ေတာ္တုိ႔ မဂၤလာတစ္ခု ျပဳၾကပါမယ္။ နကၡတ္ ေကာင္းပါ သလား"လုိ႔ ေမးပါတယ္။ အဲဒီ တကၠတြန္းက " ဒီ ဒကာဟာ ငါ့ကုိ အရင္မေမးဘဲနဲ႔ ေန႔သတ္ မွတ္ျပီး အခုမွ ငါ့ကုိ လာေမးတယ္၊ ရွိပေစ၊ ငါပညာျပလုိက္မယ္" လုိ႔ စိတ္ဆုိးကာ "ယေန႔ နကၡတ္ မေကာင္းဘူး။ ဒီေန႔ မဂၤလာ မလုပ္နဲ႔ လုပ္ရင္ အႀကီးအက်ယ္ ပ်က္စီးလိမ့္မယ္ "လုိ႔ ေျပာပါတယ္။
အဲဒီအိမ္က လူေတြက အဲဒီတကၠတြန္းကုိ ယုံၾကည္ျပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့ေန႔မွာ မဂၤလာပြဲကုိ မသြား ၾကပါဘူး။ ျမိဳ႔ကလူေတြက မဂၤလာ ကိစၥအားလုံး ျပုလုပ္ျပီး သူတုိ႔ မလာေတာ့တာကုိ သိလုိ႔ "သူတုိ႔ပဲ ဒီေန႔ကုိ မဂၤလာပြဲေန႔ အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတယ္။
အခုေတာ့ သူတုိ႔ မလာၾကဘူး။ ငါတုိံမွာလည္း ပ်က္စီးမယ့္ အလုပ္ကုိ အမ်ားႀကီးလုပ္ထားတယ္။ သူတုိ႔နဲ႔ ဘာအက်ိဳးရွိမွာလဲ။ ငါတုိ႔ရဲ့ သမီးကုိ အျခားသူအား ေပးမယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ကာ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ မဂၤလာပြဲနဲ႔ အျခားသတုိးသားနဲ႔ ေပးစားလုိက္ပါတယ္"။
ေနာက္တစ္ေန႔ အမ်ိုးသားဘက္က လူေတြကလာျပီး "ငါတုိ႔အား သတုိ႔သမီးကုိေပးပါ" လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အမ်ိဳးသမီးဘက္က လူေတြက "သင္တုိ႔ဟာ ယုတ္မာတဲ့ လူေတြ ျဖစ္လုိ႔ ေန႔ရက္ သတ္မွတ္ျပီး အထင္ေသးလုိ႔ မလာၾကဘူး။ လာလမ္းနဲ႔ပဲ ျပန္ၾကေပေတာ့၊ အျခားအမ်ိဳးသားအား သမီးကုိ ေပးလုိက္ျပီ" လို႔ ေျပာကာ ဆဲဆုိ ၾကပါတယ္။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ စကားမ်ား အျငင္းပြားၾကပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးကုိ မရဘဲ အမ်ိဳးသား ဘက္က ဇနပုဒ္သားေတြဟာ လာလမ္းနဲ့ပဲ ျပန္သြားၾကရပါတယ္။
အဲဒီအာဇီ၀ တကၠတြန္းေၾကာင့္ အဲဒီလူေတြရဲ့ မဂၤလာကိစၥ ပ်က္သြားရတဲ့အေၾကာင္းဟာ ရဟန္းေတြရဲ့ အလယ္မွာ ထင္ရွားပါတယ္။ ရဟန္းေတြက တရားသဘင္မွာ အဲဒီမဂၤလာကိစၥအေၾကာင္း ေျပာကာ ထုိင္ေန ၾကပါတယ္။ ဘုရားက "ဘာစကားေတြ ေျပာျပီး ထုိင္ေနၾကတာလဲ" လုိ႔ ေမးလုိ႔ အဲဒီ အေၾကာင္းကုိ ေလ််ာက္ထား ျပၾကပါတယ္။ " အခုမွသာ အာဇီ၀က က မဂၤလာ ကိစၥကုိ အႏၱရာယ္ျပဳ ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။
ေရွးကလည္း လုပ္ခဲ့တယ္" လုိ႔ မိန္႔ကာ အတိတ္ဇာတ္ေၾကာင္းမွာ ဘုရားအေလာင္း ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ပညာရွိျမိဳ႔သားက အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ စကားကုိ ေျပာၾကားပါတယ္။
နကၡတ္ေကာင္း၊ အခါေကာင္း၊ အခ်ိန္ေကာင္း၊ ေန႔ရက္ေကာင္း ေတြကုိ ေရြးၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ မွတ္သားလုိက္နာစရာ ျဖစ္ပါတယ္။ နကၡတ္ေကာင္း ၊ အခ်ိန္ေကာင္း၊ ေန႔ရက္ေကာင္းက ေကာင္းက်ိဳးကုိ ေပးႏုိင္တာမဟုတ္ပါဘူး။ အလုပ္ေကာင္း၊ အေျပာေကာင္း၊ အႀကံေကာင္း၊ စိတ္ထားေကာင္းေတြရွိရင္ နံနက္ရွိက အဲဒီနံနက္ဟာ ေကာင္းတဲ့ နံနက္ခင္း၊ ေနလယ္ရွိက အဲဒီေန႔လယ္ဟာ ေကာင္းတဲ့ ေန႔လယ္ခင္း၊ ညေနရွိက အဲဒီ ညေနဟာ ေကာင္းတဲ့ ညေနခင္းပါပဲ။
ေကာင္းက်ိုးေတြကုိ ေကာင္းကင္က နကၡတ္ေတြက မေပးႏုိင္တာကုိ လူေတြဟာမသိဘဲ နားမလည္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ ကုိယ့္ရဲ႔ အလုပ္ေကာင္း၊ အေျပာေကာင္း၊ အႀကံေကာင္း၊ စိတ္ထားေကာင္း ေတြကပဲ ေကာင္းက်ိဳးေတြကုိ ေပးႏုိင္တယ္ဆုိတာကုိလည္း နားမလည္ဘဲ ရွိေနၾကပါေသးတယ္။ ေကာင္းက်ိုးေတြရဲ့ အေၾကာင္းမွန္ကုိ မရွာႀကံႏုိင္၊ မသိရွိႏုိင္ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ မသိနားလည္သူေတြက နကၡတ္ေကာင္း၊ အခ်ိန္အခါေကာင္း၊ ေန႔ရက္ေကာင္းကုိ မေရြးခ်ယ္ႏုိင္ၾကပါဘူး။
အခ်ိန္အခါ၊ ေန႔ရက္၊ နကၡတ္ေကာင္းဖုိ႔ဆုိတာ အလုပ္၊ အေျပာ၊ အႀကံ၊ စိတ္ထားေတြ ေကာင္းရပါတယ္။ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံဆုိတဲ့ ကံသုံးပါး မေကာင္းရင္ နကၡတ္လည္း မေကာင္း။ အခ်ိန္အခါေန႔ ရက္လည္း မေကာင္းပါဘူး။ ေကာင္းက်ိဳးလည္း မရႏုိင္ပါဘူး။ ေကာင္းက်ိဳးကုိ လုိခ်င္ရင္ ကံေကာင္းဖုိ႔ပဲ လုိပါတယ္။ ကံအေၾကာင္း ေကာင္းရင္ ေကာင္းက်ိဳးေတြကုိရဖုိ႔ ေတာင့္တ ေနစရာေတာင္ မလုိပါဘူး။ သူ႔အလုိလုိ ေရာက္ လာပါလိမ့္မယ္။ ကံေကာင္းသူေတြ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ပဲ လုိပါတယ္။
အားလုံး ကံေကာင္းတဲ့သူေတြ ျဖစ္ေအာင္ ကုသုိလ္ျဖစ္မည့္ အလုပ္ေကာင္း ၊ အေျပာေကာင္း၊ အႀကံ ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေဆာင္ ရြက္ႏုိင္ၾကပါေစ။
ေမတၱာမ်ားျဖင့္
အရွင္သိရိႏၵ ၊ ေမတၱာဥယ်ာဥ္
2012-ခု၊ ဇြန္လ (၄)ရက္၊ တနလၤာေန႔။
ေမတၱာဥယ်ာဥ္မွ ျပန္လည္ေ၀ငွလိုက္ပါတယ္။
