မရဏႆတိဘာဝနာပြားမ်ားရန္ (၈)လံုးဖြဲ႕သံေဝဂလကၤာမ်ား

၁။       ေနဝင္ခါနီး ခရီးသည္ေတြ,                          ၂။       ေသမွာမုခ် ျဖစ္ၾကေလျပီ,

          ဘယ္ဆီဌာန ေနၾကမွာေလ၊                                 မေသခင္ေလး သင္ေတြးခ်ိန္မွီ၊

          အခ်ိန္ရွိခိုက္ ရွာလိုက္ပါေလ,                                ေသမည့္ဆဲဆဲ မလြဲကိုယ္စီ,

          ေနဝင္က ဒုကၡပင္လယ္ေဝ။                                  ျမတ္တရား သင္ပြားခ်ိန္တန္ျပီ။

၃။       ေန႔စဥ္အားထုတ္ ျပဳလုပ္တြင္တြင္,                ၄။       သားသမီးတြက္ ေန႔ရက္ခ်ိန္ကုန္,

          အားလပ္သည့္ေန႔ တစ္ေန႔မျမင္၊                            မအားႏိုင္တဲ့ ငါ့ရဲ႕ျဖစ္ပံု၊

          စားဝတ္ေနေရး ႐ွဳပ္ေထြးစံုလင္,                             ေရွးေရွးဘဝ ျပဳၾကဖံုဖံု,

          သည္ဒုကၡ ႀကီးလွလူတို႔တြင္။                                 ခုတိုင္၍ အားေန႔ဘယ္မႀကံဳ။

         

၅။       ကမၻာမီးထက္ ပူခ်က္ျပင္းထန္,                     ၆။       ဒုကၡဒုကၡ ႏွဳတ္ကဆိုတာ,

          ဘယ္မီးေတြလည္း ဥာဏ္ခြဲေဝဖန္၊                          မ်က္ရည္သုတ္ရ ႐ုပ္ကလြန္နာ၊

          ကိေလသာမီး ထိန္ၿငီးေဝလွ်ံ,                                 ေခြယိုင္ကာေပ်ာ့ အားေလ်ာ့ေနတာ,

          ဘဝတိုင္း မဆိုင္းေလာင္ေနျပန္။                            ဘယ္သူလည္း မွတ္စြဲကိေလသာ။

         

၇။       ဆယ္ေခြဆယ္ထပ္ တင္းၾကပ္ခ်ည္ျပန္,           ၈။       အဲသည္လိုနဲ႔    ေသခဲ့သူေတြ,

          တပ္ထားခ်ဳပ္ထား လွဳပ္အားမသန္၊                         တြက္လို႔မရ ဘဝသေခ်ၤ၊

          သံေယာဇဥ္တဲ့ သိကြဲ႕အမွန္,                                 ခုဘယ္လိုပ ေသၾကမယ္ေလ,

          ဘဝေပါင္း ၾကာေညာင္းေလေအာင္ဖန္။                    ဆံုးျဖတ္စမ္း သင္လမ္းေျဖာင့္ဖို႔ေပ။

         

၉။       ယီးတီးယားတား ေသသြားရင္ေလ,               ၁၀။     ကုသိုလ္ျပဳလုပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ဥာဏ္ေနာ္,

          အထုတ္ငယ္ေသး ပူေရးေထြေထြ၊                          ေပါ့ေပါ့ဆဆ ျပဳကမေတာ္၊

          သြားရာစခန္း ပင္ပန္းမယ္ေလ,                              လည္၍မဆံုး ၾကည့္အုန္းဥာဏ္ေျမာ္,

          ယခုက ျပဳၾကကုသိုလ္ေတြ။                                   ေပါ့ဆေရး မေသးအျပစ္ေပၚ။

၁၁။     ကုသိုလ္ျပဳက ေပါ့ဆတာဟာ,                      ၁၂။     သာသနာလဲ ႀကံဳခဲျပန္တယ္,

          ဟိုသံသာက လက္စပါလာ၊                                   ႀကံဳျပန္ေသာ္လည္း သိခဲျပန္တယ္၊

          အဲသည္လက္စ ျဖတ္မွေတာ္မွာ,                            သိျပန္ေသာ္ကား က်င့္သြားဖို႔ရယ္,

          ဥာဏ္အုပ္ခ်ဳပ္ ျပဳလုပ္ၾကစမ္းပါ။                             မလြယ္ဘူး အထူးႀကိဳးစားကြယ္။        

၁၃။     ဝိဇၨာမ်ိဳးကြဲ႕ မဲ့ခဲ့လို႔ပင္,                               ၁၄။     ခႏၶာကိုယ္၌ ဥာဏ္စိုက္ၾကည့္လွ်င္,

          ဂဂၤါဝါဠဳ လြဲမွဳသင္ျမင္၊                                          အိုးကင္းေလွာ္သည့္ ႏွမ္း၏အသြင္၊

          သာသနာႀကံဳဆဲ မရွိပဲေနလွ်င္,                               တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ပ ပ်က္ၾကတြင္တြင္,

          ေနာက္ကိုလဲ သင္လြဲဖို႔သာျပင္။                              ႐ုပ္နာမ္က အနိစၥ သည္လိုျမင္။

၁၅။     အေရးတကာ့အေရး ဒီအေရးကိုသာ,             ၁၆။     ခႏၶာငါးဝ ဓမၼကိုရွာ,

          အႀကီးက်ယ္ဆံုး သက္လံုးမွတ္ပါ၊                            ဥာဏ္မွာေတြးေတာ သေဘာကိုသာ၊

          သည္ထြက္ရာလမ္း မွတ္စမ္းေသခ်ာ,                      အပိုင္သိက ေလးဝပါယ္ရြာ,

          ဒီအသိ မရွိ၍လည္ေနတာ။                                   သံသာစက္ ထြက္ေပါ့ဧကန္သာ။

၁၇။     သမာသီလ ညီမွ်အစံု,                              ၁၈။     လူျဖစ္လာၾက ေလာကဤဘံု,

          ပညာဦးစီး ခရီးဆက္ပံု၊                                       ကံေကာင္းေထာက္မ ဗုဒၶေတြ႕ႀကံဳ၊

          သိကၡာသံုးခ်က္ အကြက္လည္ပံု,                            ႀကိဳးစားလိုက္ၾက စြမ္းစအကုန္,

          ဝဲဂယက္ လြဲထက္သႏၱိဘံု။                                    သံသာစက္ လွမ္းထြက္နိဗၺာန္ဘံု။       

၁၉။     ေသျခင္းျမဲလွ ေနရမၾကာ,                          ၂၀။     ပ်ိဳခ်င္ေသာ္လည္း အိုျမဲမွန္စြာ,

          ပ်ိဳျခင္းေခတၲ အိုရေသခ်ာ၊                                    တားမရ အိုၾကအနတၲာ။

          ေနလိုေသာ္လဲ ေသျမဲမွန္စြာ,                                မနာခ်င္လည္း နာျမဲမွန္စြာ,

          တားမရ ေသၾကအနတၲာ။                                    တားမရ နာၾကအနတၲာ။

သာဓု...သာဓု...သာဓု

 

သံေဝဂပြားမ်ားႏိုင္ရန္ တင္ျပလိုက္ပါသည္။