♣♣ ခ်စ္ဖြယ့္လူသား (သို႔) အားျဖည့္ခ်က္ ♣♣

 

တစ္ေတာင္ေပၚ၊ တစ္ေတာင္ဆင့္
ေတာင္အျမင့္၊ ပတ္ၿခံရံ
တစ္ေတာင္ဆံုးျပန္ေတာ့၊ တစ္လံုးက်န္ေပသမို႔

ဖန္ဖန္ေလ၊ အားအင္ႏႈိးလို႔ရယ္
ႀကိဳးေလွ်ာက္ရျပန္။

ခါတေလ၊ တကယ္ပန္းတာေၾကာင့္
ေတာ္ပါၿပီ၊ ဆက္မလွမ္းခ်င္ဘု
ရပ္တန္းက၊ ရပ္မယ္ႀကံ
အမွန္ေတာ့၊ ျဖစ္ႏိုင္ပါမလား။

စခဲ့မိဟာေပါ့
တစ္ေန႔မွာ၊ ဆံုးရာေရာက္ပါလိမ့္
အားေလ်ာ့ကာ၊ ဆုတ္ခ်င္စမ္းပါနဲ႔
စိတ္ႏြမ္းအသာေျဖဦး
မာလာေငြ၊ ကန္ေရေအးရယ္ႏွင့္
ငွက္ေတးကို၊ အာ႐ံုဆင္လို႔
မူတသြင္၊ အားအင္သစ္လိုက္ပါ့
ခ်စ္ဖြယ့္လူသား…။

(ေငြတာရီ)

မိမိကိုယ္ကို အားျဖည့္လိုက္တာပါ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္လည္း အားေဆးတစ္ခြက္ ျဖစ္ေလမလား၊ သို႔မဟုတ္ ?????? :))))