ဘာမဟုတ္တဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြက ႀကီးမားခိုင္ခံ့တဲ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကိုေတာင္ ၿဖိဳခြဲပစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အလြန္ခ်စ္ၾကတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးကိုလဲ ခြဲျခားပစ္ႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသေလးေတြ ေလွ်ာ့ၿပီး ေျဖဆည္ရာတရားေလးေတြ လက္ကိုင္ထားဖို႔ လိုအပ္လွပါတယ္။ ဒါေလးဖတ္ၾကည့္ပါဦး…။
မႏၲေလးၿမိဳ႕ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္သည္ အဘိဓမၼာ ပို႔ခ်ရာ၌ သဘာ၀က်က် ေလာကႏွင့္ ဟပ္မိေအာင္ ေျပာဆိုပို႔ခ်ေလ့ရွိ၏။ ဆ႒သံဃာယနာေခတ္၌ ရန္ကုန္သို႔ ၾကြေရာက္၍ သီတင္းသံုးစဥ္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ကထိက ဦးလွေမာင္ ဦးေဆာင္ေသာ ဒကာအေတာ္မ်ားမ်ား ဆရာေတာ့္ထံ အဘိဓမၼာ သင္ယူၾက၏။
တစ္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္က
“မင္းတို႔ ထမင္းပြဲမွာ ဟင္းတစ္ခြက္ ဆားငန္ေနလွ်င္ အဘိဓမၼာ သေဘာအရ မည္သူ႔ကို အျပစ္တင္မလဲ” ဟု ေမးျမန္းလိုက္၏။
ဦးလွေမာင္က “ထမင္းခ်က္သည့္ အိမ္ရွင္မက ဆားမၿမီးဘဲ မဆင္မျခင္ ထည္းသျဖင့္ အိမ္ရွင္မကို အျပစ္တင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း” ေလွ်ာက္္ေလသည္။
“ဆားငန္တဲ့ အရသာကို သိတဲ့စိတ္က ဘယ္စိတ္လဲကြ”
“ဇိ၀ွါ၀ိညာဏ္ စိတ္ပါဘုရား”
“ကုသလ၀ိပါက္ ဇိ၀ွါ၀ိညာဏ္လား၊ အကုသလ၀ိပါက္ဇိ၀ွါ ၀ိညာဏ္လား”
“အကုသလ၀ိပါက္ပါဘုရား”
“အကုသလ၀ိပါက္ဆိုတာ ကုသိုလ္အက်ိဳးလား၊ အကုသိုလ္အက်ိဳးလား”
“အကုသိုလ္အက်ိဳးပါဘုရား”
“ဒါျဖင့္ ဟင္းခ်က္တဲ့ အိမ္ရွင္မနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူးကြ၊ ကိုယ္အကုသိုလ္က ကိုယ့္ကို ျပန္အက်ိဳးေပးတာပါ”
ဒကာႀကီး ဦးလွေမာင္တို႔လည္း ဆရာေတာ္ သဘာ၀က်က် ရွင္းလင္းျပလိုက္သျဖင့္
“ဆာငန္လွ်င္ မယားကို ရန္မေတြ႕ေတာ့ပါဘုရား” ဟု ေလွ်ာက္ထားလိုက္ၾကရေတာ့၏။
(မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲသူရိယာဘိ၀ံသ ေထ႐ုပၸတၱိကထာမွ ျပန္လည္တင္ျပပါသည္။)
