ယထာလေဒၶန သႏၲု႒ိဘာဝသဒိသံ ဓနံ နတၳိ ..ရသမွ်ျဖင္႔ေရာင္႔ရဲျခင္းႏွင္႔တူေသာဥစၥာ
မရွိေခ်။(ဓမၼပဒ-႒ ဒု၊ ၁၇၃)
ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္အခါက အရာရာတြင္ကဲလြန္းေသာၾကာင္႔နာမည္
ၾကိးေနေသာ ထုလႅနႏၵာအမည္ရွိသည္႔ ဘိကၡဴနီမၾကိးရွိ၏။ သာဝတၳိျမိဳ ႔မွၾကက္သြန္ျဖဴ
စုိက္ပ်ဴိးသူ ဒါယကာတစ္ဥိးသည္ သဒၵါတရားအားၾကိးလွ၍ သိကၡဳနီသံဃာအားၾကက္သြန္
ျဖဴျဖင္႔ဖိတ္ၾကားထား၏။
ၾကက္သြန္ခင္းေစာင္႕သူကုိလည္း“ဘိကၡဴနီမမ်ားၾကက္သြန္ျဖဴအလွဴခံလာလွ်င္
တစ္ပါးတစ္ပါးအား ႏွစ္ထုပ္သုံးထုပ္လွဴလုိက္ပါ”ဟုမွာထား၏။လယ္ေစာင္႔သည္ေျပာ
ထားသည္႔အတုိင္းလွဴ၏။
တစ္ေန႔ေသာ္ျမိဳ ႔ေတာ္တြင္၊ပြဲေန႔ျဖစ္၍ အိမ္၌ယူေဆာင္ထားေသာၾကက္သြန္ျဖဴမ်ားကုန္
သြား၏။ထုလႅနႏၵာ သိကၡဴမၾကိးသည္တပည္႔ဘိကၡဴနီမမ်ားကုိေခၚ၍ၾကက္သြန္ျဖဴအလွဴခံ
ရန္ယင္းဒါယကာ၏အိမ္သုိ႔သြားရာအိမ္၌ ၾကက္သြန္ျဖဴကုန္ေန၍ၾကက္သြန္ခင္းသုိ႔ၾကြ၍
အလွဴခံရန္ေလွ်ာက္လုိက္၏။ ၾကက္သြန္ခင္းသုိ႔ေရာက္ေသာအခါ ထုလႅနႏၵာ တုိ႕တစ္
သုိက္သည္အတုိ္င္းအရွည္မသိ။ ေရာင္ ႔ရဲမႈတင္းတိမ္တရား လက္ကုိင္မထားၾကပဲ
ၾကက္သြန္ျဖဴမ်ားကုိအေျမာက္အမ်ား ယူေဆာင္သြားၾက၏။ဤအခ်င္းအရာကုိျမင္ေသာ
လယ္ေစာင္႔သမားက“ဘိကၡဳနီေတြေလာဘၾကိးသည္”ဟုကဲ႔ရဲ ႔၏။
ဤအေၾကာင္းကုိၾကားသိေသာ အျခားရဟန္းမမ်ား၊ရဟန္းမ်ားကလည္းကဲ႔ရဲ ႔ၾက၏။
ျမတ္စြာဘုရားနားေတာ္ေပါက္ၾကားေသာအခါ၊ဘုရားရွင္ကစစ္ေဆး၍ ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း
သိရလွ်င္အမ်ဴိးမ်ဴိး ကဲ႔ရဲ ႔ေတာ္မူျပိးလွ်င္
“ယံလဒၶံေတန တုဗၺံ- ရသမွ်ႏွင္႕ေရာင္ရဲတင္းတိမ္ရမည္။အတိေလာေဘာ ဟိပါပေကာ
-ေလာဘ အလြန္ၾကိးသူသည္ကား ယုတ္မာသူေပတည္း”ဟုဆုံးမေတာ္မူ၏။
ထုိ႔ေနာက္ “အေျမွာင္႕မ်ားစြပါေသာ ၾကက္သြန္ျဖဴကုိစားေသာဘိကၡဴနီအားပါစိတ္ အာပတ္သင္႔၏”
ဟုသိကၡာပုဒ္ပညတ္ေတာ္မူ၏။(ပါစိတ္ပါဠိေတာ္၊၃၃၉၊၃၄၀)
ဤသိကၡာပုဒ္သည္ ထုလႅနႏၵာ ေရာင္႔ရဲမႈ မရွိျခင္းေၾကာင္႔ျဖစ္ေပၚလာေသာသိကၡာပုဒ္ျဖစ္၏။
ဤ၌ ၾကက္သြန္ျဖဴအရ မဂတတုိင္း၌ျဖစ္ေသာအေျမွာင္႕မ်ားစြာရွိသည္႔ ၾက္သြန္ျဖဴကုိသာယူရမည္။
ဟု ပါစိတ္ အ႒ကထာ(၁၉၅)၌ ဖြင္႔ျပ၏။ယင္းၾကက္သြန္ျဖဴကုိသူ႕ခ်ည္းသက္သက္မစားေကာင္း၊
ဟင္းထဲ အသုပ္ထဲယာဂုထဲစသည္ထည္႔စားလွ်င္စားေကာင္း၏။္ သူ႔ခ်ည္သက္သက္စားလွ်င္
ဘိကၡဴနီအား ပါစိတ္၊ဘိကၡဳအားဒုကၠ႗္၊ မက်န္းမာလွ်င္မူေဆးအျဖစ္သူ႕ခ်ည္းသက္သက္စား
ေကာင္း၏။(စူဠဝဂၢပါဠိေတာ္၊ ၂၈၁-၂)
ခ်မ္းေျမ ႔ဆရာေတာ္၏ ခ်မ္းေျမ ႔မဂၤလာသင္စရာမွ
ဒီေနရာေလးမွာ ေတြ႕လို႔ ကူးယူတင္ျပလိုက္တာပါ
