Tuesday, August 7, 2012

ဘုရားရွင္သည္ ဆံပင္နဲ႔လား ေခါင္းတံုးနဲ႔လား?

ေလးစားစြာျဖင့္...ဤဆိုဒ္ထဲမွာရိွႀကကုန္ေသာဆရာေတာ္၊သံဃာေတာ္မ်ားအားရိုေသစြာ
ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္။

တပည္ေတာ္တို႕ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေတာ္ျမတ္ဟာ..ခုေခတ္ရဟန္းသံဃာေတြလိုပဲ..ကတံုး
နဲ႕လား..ဆံပင္နဲ႕လားဘုရား။ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ေတြမွာေတာ့ဘုရားကဆံပင္ပါပါတယ္။
ဘုန္းႀကီးေတြႀကေတာ့ဘာလို႕ဆံပင္မထားရပဲကတံုးနဲ႕ျဖစ္ေနပါလဲဘုရား။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ျမတ္ေတာ္ဟာဆံပင္နဲ႕လားကတံုးနဲ႕လားဘုရား..ေျဖႀကားေပးေတာ္မူပါအရွင္ဘုရားတို႕။

ရိုေသေလးစားစြာျဖင့္
ေဒါင္းမင္း
♣♣♣♣



ဒကၡိေဏန ဟေတၳန ပရမနိသိတမသိ၀ရ ဂေဟတြာ ၀ါမဟေတၳန ေမာဠိယာ သဒၶိ ံ စူဠံ ဂေဟတြာ ဆိႏၵိ။ ေကသာ ဒြဂၤုလိမတၱာ ဟုတြာ ဒကၡိဏေတာ အာ၀ဋၬမာေနာ သီသံ အလႅိယိ ံသု။ ေတသံ ပန ေကသာနံ ယာ၀ဇီ၀ံ တေဒ၀ ပမာဏံ အေဟာသိ။ ပုန ေကသမႆုၾသဟာယနာ န ေဟာတိ။ (အပ၊႒၊၁၊၇၇-၈။ ဗုဒၶဝံ၊႒၊၃၃၂။ ဇာ၊႒၊၁၊၇၆။ တို႔၌ရွဳ)  


အဓိပၸာယ္ကား ။ ။ လက္ယာလက္ျဖင့္ လက္စြဲေတာ္သန္လ်က္ကိုကိုင္၍ လက္၀ဲလက္ျဖင့္ မကိုဋ္္ေတာ္ႏွင့္တကြ ဆံက်င္ကို ကိုင္၍ ျဖတ္ေတာ္မူ၏။ ဆံေတာ္တို႔သည္ လက္ႏွစ္သစ္မွ် ျဖစ္ကုန္လွ်က္ လက္ယာရစ္လည္ကုန္လွ်က္ ဦးေခါင္းေတာ္ကို ကပ္ၿငိကုန္၏။ ထုိဆံေတာ္တို႔သည္ အသက္ရွည္သမွ်ကာလပတ္လံုး ထိုအေနာမာျမစ္ကမ္းနား၌ ျဖတ္သည့္ လက္(၂)သစ္ပမာဏသည္သာ ျဖစ္၏။ ေနာက္ထပ္ ဆံပင္မုတ္ဆိပ္က်င္စြယ္တို႔ကို ရိပ္ျဖတ္ရသည္ မရွိ။ (တထာဂတဥဒါန ဒီပနီ၊ ပတြဲ၊ ၁၇၈)


ရဟန္းေတာ္မ်ားကား-
အႏုဇာနာမိ ဘိကၡေ၀ ဒုမာသိကံ ၀ါ ဒု၀ဂၤုလံ ၀ါ=ရဟန္းတို႔ လက္ႏွစ္သစ္ရွိေသာဆံပင္ကိုလည္းေကာင္း၊ ႏွစ္လရွိေသာဆံပင္ကိုလည္းေကာင္း ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏။ (စူဠ၀ဂၢပါဠိေတာ္-၂၄၂)

မွတ္ခ်က္ ။ ။ အကယ္၍ ဆံပင္က ႏွစ္လမျပည့္ခင္ လက္ႏွစ္သစ္ျပည့္လွ်င္လည္း ျဖတ္ရမည္၊ ႏွစ္လျပည့္ေသာ္လည္း ဆံပင္က လက္ႏွစ္သစ္မျပည့္ေသးေသာ္လည္း ျဖတ္ရမည္။ ဟု ယင္းအ႒ကထာ၌ ဖြင့္သည္။

ဤစကားမ်ားအရ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဆံေတာ္မွာ တစ္သက္လံုး လက္ႏွစ္သစ္သာရွိသည္။ ေနာက္ထပ္ ရိတ္စရာမလို။ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ ၀ိနည္းစည္းကမ္းအရ ရိတ္ၾကရေလသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ႏွင့္ အရွင္နႏၵကို ရဟန္းေတာ္မ်ား လြဲမွားၾကျခင္းမွာ အရွင္နႏၵသည္ ျမတ္စြာဘုရားေအာက္ လက္ေလးသစ္သာ အရပ္နိမ့္သည္။ ထိုအရွင္နႏၵသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏သကၤန္းေတာ္ႏွင့္ ညီမွ်ေသာသကၤန္းကို ၀တ္ေလ့ရွိရကား အခါတစ္ပါး ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ အရွင္နႏၵၾကြလာသည္ကို ျမင္ၾကရေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား ၾကြလာသည္ ထင္၍ ေနရာမွ ထၾကကုန္၏။ အနားေရာက္မွ အရွင္နႏၵမွန္း သိၾကေလသည္။


ဤ၀တၳဳကိုေထာက္၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္မွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကဲ့သို႔ ေခါင္းတုံးဟု အခ်ိဳ႕ယူဆၾကပါသည္။


မိမိယူဆခ်က္မွာ အထက္ပါ ပါဠိအ႒ကထာမ်ားအရ-

အရွင္နႏၵသည္ ထုိအခ်ိန္၌ ေခါင္းမရိတ္ရေသး၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ႏွင့္ မွားသြားၾကသည္ဟုယူဆသည္။ ဒီေခတ္ရဟန္းေတာ္မ်ား အျမဲတမ္း ေခါင္းတံုးမဟုတ္သည္ကို ဆင္ျခင္ၾကည့္ေစလိုပါသည္။

အာယသၼႏၲံ နႏၵံ ဒူရေတာဝ အာဂစၧႏၲံ။ အေ၀းမွ လာသည့္ အရွင္နႏၵကို(၀ိ၊ ၂၊ ၂၂၅)ဟု ဆိုသျဖင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ အရွင္နႏၵကို ဘုရားရွင္ႏွင့္ မွားသည္မွာ ျဖစ္ႏိုင္ပါေပသည္။ ဆံပင္ရွိမရွိႏွင့္ မဆိုင္ဟု ထင္ပါသည္။ (ဤကား မိမိ၏ အႀကံမွ်သာျဖစ္၍ ဆင္ျခင္ယူဆၾကဖုိ႔ရန္သာျဖစ္သည္။)


တစ္ရံတစ္ခါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ေရာင္ျဖည္ေျခာက္သြယ္ကို သကၤန္းေတာ္ျဖင့္ ဖံုးလြမ္း၍ မထင္ရွားေသာ ဆြမ္းခံရဟန္းကဲ့သို႔ ၾကြေတာ္မူတတ္သည္။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္လည္း ဘုရားရွင္ကို ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါးႏွင့္ လြဲမွားသြားႏိုင္သည္သာ။ ဘဂဝါ ဟိ ဧကဒါ ဆဗၺဏၰရံသိေယာ စီဝေရန ပဋိစၧာေဒတြာ အညတေရာ ပိ႑ပါတိေကာ ဝိယ စရတိ တႎသေယာဇနမဂၢံ အဂၤုလိမာလႆ ပစၥဳဂၢမနံ ဂစၧေႏၲာ ဝိယ။ (ဓမၼပဒ႒ကထာ-၁၊ ၃၀၆)

တစ္ဆက္တည္း ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္မ်ား၌ ေသွ်ာင္ထံုးပံုရွိေနရသည္ကိုလည္း မွတ္သားသင့္ေသးသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္၌ ေကတုမာလာရတန၀ိစိတၱတာ-ေကတုမာလာဟုေခၚအပ္ေသာ ရတနာေရာင္ျဖင့္ လြန္စြာသပၸာယ္ေတာ္မူျခင္း။ ဟူေသာလကၡဏာေတာ္ ရွိသည္။

ဦးေခါင္းေတာ္မွ ထြက္၍ အထက္ဦးထိပ္၌ အစုျဖစ္ကုန္လ်က္ ထင္လင္းေနေသာ အေရာင္ကို ေကတုမာလာေရာင္ ဟုေခၚၾက၏။ ထိုအေရာင္ေတာ္ကို ပုသဏၭာန္ေပၚေအာင္ ယခုေခတ္ဆင္းတုေတာ္မ်ား၏ ဦးထိပ္ေတာ္၌ စုေနေသာ အေရာင္ပံုကို ထုလုပ္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ ထိုအေရာင္ပံုသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဆံပင္ေတာ္အေရာင္ကဲ့သို႔ ညိဳေမွာင္ေနရကား တစ္ခ်ိဳ႕က ေသွ်ာင္ပံု-ေသွ်ာင္ထံုးပံု ဟု ထင္မွားၾကေလသည္။

ထိုကဲ့သို႔ မထင္မွားရေအာင္ ဦးထိပ္ေတာ္၌ အေရာင္အ၀ါ စုေနပံုကို ျပႏိုင္လွ်င္ သာ၍ သဘာ၀က်ေပလိမ့္မည္။ (အရွင္ဇနာကာဘိ၀ံသ၏၊ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္-၄၃၂) ဟု မိန္႔ဆိုေတာ္မူသည္။

 အေမးကို အက်ဥ္းခ်ံဳး၍ ေျဖဆိုရပါလွ်င္…
ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ တစ္သက္လံုး ဆံေတာ္လက္ႏွစ္သစ္ရွိသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ ၀ိနည္းပညတ္ေတာ္ရွိေသာေၾကာင့္ ဆံရိပ္ၾကရသည္။ 

သို႔ေသာ္ အျမဲတမ္း ေခါင္းေျပာင္ေနသည္ကားမဟုတ္ပါ။ ဆံမရိပ္လွ်င္ ဆံပင္ေတြႏွင့္သာ ဖူးျမင္ၾကရမည္သာ။

အကယ္၍ ဆံပင္က ႏွစ္လမျပည့္ခင္ လက္ႏွစ္သစ္ျပည့္လွ်င္လည္း ျဖတ္ရမည္၊ ႏွစ္လျပည့္ေသာ္လည္း ဆံပင္က လက္ႏွစ္သစ္မျပည့္ေသးေသာ္လည္း ျဖတ္ရမည္။ ဟုပညတ္ခ်က္ရွိသည့္အတိုင္း ဆံရိပ္မႈကိုျပဳၾကရသည္ဟု ေျဖဆိုလိုက္ပါသည္။


(အမွားပါလွ်င္ ခြင့္လြတ္ေပးရန္ႏွင့္ ညႊန္ျပေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။)

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ…။